ජනාධිපති අනුර Anura Kumara Dissanayake
හෝ බිමල් හෝ ටිල්වින් හෝ වේවා
ශ්රී ලංකාවේ එකවරකට ඉන්නේ එක් ජනාධිපතිවරයෙක් පමණයි.
ඔහු විදුලි බල්බයක් මෙන් සක්රිය වෙමින් අක්රිය වෙමින් නොසිටී.
ඔහු දවස් තුන්සිය හැට පහේම
පැය විසිහතර පුරාම (24/7 )
ජනාධිපතිවරයා වන අතර
ඔහුට පුද්ගලික නිවාඩුවක්,
සාමාන්ය අර්ථයෙන් පුද්ගලික ජීවිතයක් නොමැත.
එම නිසා දිවයින පුරා ජනාධිපති නිවාස පවතින්නේ ලක්ෂරි හෝටල් ලෙස නොව, නොපෙනෙන රාජ්ය යන්ත්රණයේ කොටසක් ලෙසය.
මේ දිනවල “නව ප්රභු “විලාසිතාව
“ඒවා මහජන විශ්රාම නිවාස බවට පරිවර්තනය කරමු!”
එය
සිල්ලර හඩක්,
ජනප්රිය හඩක්,
ඉක්මන් සමාජ මාධ්ය ප්රශංසා පෝලිමක් ගෙනඑයි.
මොහොතකට බුද්ධිමත්ව සිතමු.
හෙට
ජනාධිපතිවරයා යාපනයට හෝ හම්බන්තොටට හෝ සංචාරය කළොත්,
ඔහු ප්රදේශයේ හෝටලයක කාමරයක් ක්රෙඩිට් කාඩ් එකකින් වෙන්කරවාගන්නේද?
රාජ්ය නායකයා සංචාරකයින්,
මංගල උත්සව සහ Instagram බ්ලොගර්වරුන් විසින් දැනටමත් භාවිතා කරන ලද ඉඩ බෙදාගන්නේ එහි ඇති අවදානම සහිතවද?
ආරක්ෂාව විහිළුවක් නොවේ.
මේ නිවාස නඩත්තු කිරීමේ වියදම ඉහළයි,
ඔව්.
නමුත් ඒවා අහිමි කිරීමේ වියදම වඩාත් වැඩිය.
පුද්ගලික හෝටල් කුලියට ගැනීම,
මාර්ග අවහිර කිරීම,
අමතර ආරක්ෂාව එහෙ මෙහෙ යාම ඊම් කිරීම
— “ලාභ විසඳුම” අවසානයේ අධික මිල වැඩිවීමක්වේ.
වඩා හොඳ විකල්පය නම් ඒවා නිසියාකාරව භාවිතා කිරීමයි.
ජනාධිපතිවරයා නොසිටින විට,
ජ්යෙෂ්ඨ විනිසුරුවරුන්,
අමාත්යවරුන් සහ
දෙපාර්තමේන්තු ප්රධානීන්ට
නිල රාජකාරි සඳහා භාවිතා කිරීමට ඉඩ දෙන්න.
වියදම් විගණනය කරන්න.
දූෂණය නවත්වන්න.
නමුත් කෙටි කාලීන ප්රශංසාව සඳහා ගෞරවය නොවිකුණන්න.
මේ රාජ්ය නිවාස අතුරුදහන් වුවහොත්, ජනාධිපති සංචාරයේ
තිරය පිටුපස ගණුදෙනුවල
අවදානම වැඩිය.
එයින් අදහස් කරන්නේ
වැඩි ගනුදෙනු,
වැඩි ප්රසාද,
දයාශාන්ත වැනි “මිතුරන්” සහ
පුද්ගලික ජාල මත යැපී
ජනාධිපති ධුරයේ
ස්වාධීනත්වය
අතුරුදහන්ව
ළබැදියාවන් අතර ගැටුම් මතුවීමයි
එබැවින්
පෙර කෑගැසු
ලාබ සටන් පාඨ අමතකකර,
ශක්යතා වාර්තාවක් කැදවා එය ජනතාවට ප්රසිද්ධ කරන්න.
එසේ කිරීමකින් තොරව කරන මෙය හුදු ජනප්රියත්වය සදහාවු නාට්යයකි —
සහ එම නාට්යය ජනාධිපතිවරයෙකුගේ ජීවිතය ආරක්ෂා නොකරයි.
ජනාධිපති ධුරය විනෝද චාරිකාවක් නොවන අතර
ජනාධිපතිවරයෙක් යනු හුදු සංචාරකයෙක් නොවේ.
මගේ සිතුවිලි 