වර්ෂය 2030.
කොළඹ මහාධිකරණය අපේක්ෂාවෙන් පිරී ගියේය.
වත්මන් ජනාධිපති බිමල් සහ ඔහුගේ ලේකම් උපුල්, පූර්ව ජනාධිපති අනුර සහ ඔහුගේ ලේකම් කුමා වෙත චෝදනා ගොනු කර තිබුණි.
චෝදනා බරපතළ විය.
අනුර ප්රතිසංස්කරණය කරන ලද රාජ්ය නිල නිවාස වෙනුවට පෞද්ගලික විලා තෝරාගෙන ආරක්ෂාව සඳහා රජයට විශාල වියදමක් පැටවූ බව කියනු ලැබුවේය.
ඊටත් වඩා දරුණු ලෙස,
බරපතල අසනීපව රෝහල්ගත වු ඔහුගේ මාතාව බැලීමට රාජ්ය රථ පෙළ ආරක්ෂකයන් සහ අරමුදල් භාවිතා කර ඇති අතර, කුමා විසින් එම වියදම් අනුමත කරන ලද බවත් චෝදනා විය
රජයේ අපරාධ විමර්ශන කාර්යාංශයේ ප්රධානී ශානි ගොනු ඉදිරිපත් කරේ මොවුන් වැලිකඩ යැවිය යුතු බව කියමිනි.
අභිචෝදක දිලීප යුක්තිය ඉල්ලා සිටියේය.
අධිකරණ ශාලාවේ ආතතිය මට 2025 මතක් කරවන්නක් විය
- එවකට මේ සමාන නඩුවක් හදිසි විදුලි කප්පාදුවක් නිසා අවුල්සහගත වී ගියේය.
එම නඩු විභාගය බිඳ වැටී ගිය අතර, රනිල්ගේ නීතිඥයෝ අවුල් වූහ.
ඔහුට ආරක්ෂාවක් නොමැතිව හැර ගිය අතර රනිල් අසනීපවිය – ඔහු අදටත් වැලිකඩ බන්ධනාගාරයේ සිටි.
මේ වතාවේදී,
හදිසි විදුලි කප්පාදුවක් නිසා අවුල්
නොවනු ඇති බවට මට සහතිකයක් අවශ්යවිය.
ශ්රී ලංකාව දැන් ඉන්දියාවෙන් සෘජුවම විදුලිය ලබා ගන්නා නිසා,
මා පෞද්ගලිකවම
සිද්ධාර්ත් ට ,
එනම් ඉන්දියානු අගමැතිතුමාට – අතීතයේ මා සමග වැඩ කළ ඉන්දීය ශිෂ්ය සංගම් ක්රියාකාරීවරයා –
දුරකථන ඇමතුමක්දී ඉල්ලා සිටියෙ
“මොනම හේතුවක් වුවද, අද කොළඹ විදුලිය නිවා නොදමන්න.”
ඔහු එකඟ වුණා.
මන්ද ලංකාවේ විදුලිය නිවන දමන ඩිජිටල් බොත්තම ඇත්තේ ඔහු අතය
එනිසා මෙවර අධිකරණය දීප්තිමත්ව, යුක්තිය සඳහා සූදානම්ව සිටියේය.
මගේ වාරය පැමිණි විට,
මම අනුර සහ කුමාගේ ආරක්ෂණය සඳහා නැගී සිටියෙමි.
“ස්වාමීනී
මා වරක් ප්රසව හා නාරි වෛද්යවරයකු විය,”
මම ආරම්භ කළෙමි.
ගැබිණියක බව පෙනෙන ප්රධාන විනිසුරුවරියගේ ඇස්වල විශ්මය පලවිය.
“2025 දී මේ උසාවියේදීම
රනිල්ගේ නීතිඥයන්ගේ අදක්ෂතාවය දැක මම එම වෘත්තියෙන් ඉවත් වුණෙමි.
තව දුරටත් ලංකාවේ නායකයන් ගුණාත්මක බවින් අඩු නීති උපදේශනයෙන් අසරණ වනු නොදකිනු ඇතැයි මම දිව්රුම් දුන්නෙමි.
ඒ නිසා මම අද අනුර සහ කුමා වෙනුවෙන් පෙනී සිටිමි.”
නැවත මම විනිසුරු පුටුවට හැරුණෙමි.
“ජනාධිපතිවරයකුට සහ ඔහුගේ ලේකම්වරයාට පෞද්ගලික ජීවිතය රාජ්ය ජීවිතයෙන් වෙන් කිරීමට නොහැකියි. “
ජනාධිපති ලේකම් උපුල් ද Upul Kumarapperuma ද එකගව හිස සලනු පෙනේ
“රෝහලේ සිටි වියපත් මවක් බැලීමට යාමටත් ආරක්ෂාව සහ රථ පෙළ ඔහුගේ පසුපසින් එනවා.
සෑම ක්රියාවක්ම රාජ්ය වියදමක් ගෙන එනවා. “
“ලංකාවේ නීතියේ කොතනකවත් තැනක ජනාධිපතිවරයාගේ පැවැත්මට මුදල් වියදම් කලයුතු ආකාරය ගැන ලංකාවේ කිසිම නීතියක කිසිම සදහනක් නෑ”
“මේවා අපරාධද,
නැතිහොත් පැහැදිලි කිරීමට අපොහොසත් වූ නීති ක්රමයක ප්රතිඵලද?
නැතිනම් දේශපාලන එදිරිවාදිකම් පිරිමසා ගැනීමක්ද?”
“ආයතනික අසාර්ථකත්වයන් සඳහා පුද්ගලයන්ට දොස් නොකියමු. “
“අමතර වියදම් සැබවින්ම පෞද්ගලිකව නම්,
එවිට ඒවා ආපසු ගෙවීමට ඉඩ දෙන්න – නමුත් මානවිය යුතුකම දූෂණයක් ලෙස වරදවා නොගන්න.”
ශානි , දිලීප, උපුල් තව දුරටත් කීමට දෙයක් නැති බව කීහ
විනිසුරුවරුන් ඉවත් වී ආපසු පැමිණියහ.
තීන්දුව:
සම්පූර්ණ අපරාධකාරී අනිසි භාවිතයක් නොව,
නමුත් නිසි විගණනයක් නොමැතිකම පිළිබඳ දරුණු අඩුපාඩුවක්.
ජනාධිපති පෞද්ගලික හා නිල වියදම් නිර්වචනය කිරීම සඳහා නව නීතියක් සැදිමට
ජනාධිපති බිමල්ට සහ
ලේකම් උපුල්ට නියෝග කළ අතර
අතිරේක වියදම් ආපසු ගෙවීමට
අනුරට Anura Kumara Dissanayake
සහ කුමා හට නියෝග කළහ
අනුර සහ කුමා තීන්දුව පිළිගත්හ.
නඩුව අවසන් විය.
උසාවියෙදිම,
අනුර සහ කුමා Ns Kuma
දෙදෙනා මාව තදින් වැලඳගත්තා,
මා ඔවුන් බේරගැනීමට එංගලන්තයේ සිට පැමිණි ආකාරය ගැන ප්රශංසා කොට
එංගලන්තයේ සිට මා ගෙන ආ සින්ගල් මෝල්ට් එක බීමට ගාලු මුව දොරට යාමට ඌබරයක් දැමුහ
එය ඇසුන උපුල් “මාත් එනවා” කැගැසීය
ජවිපෙ නායක ගන්ධික Gandika Weligamage
මාගේ ගෙල කපා මරාදමන බවට
අභිරූපණය කළේ අප තවම උසාවිය තුල ඉන්නා බව අමතක කරමිනි
නමුත් ගාලු මුව දොරට උපුල් සමග එන බව කීවේ පුරුදු සමච්චල් හිනාවෙනි
එවිට,
මගේ වළලුකරදී පිච්චී ගිය මෙන් වේදනාව – සර්ප දෂ්ටනමෙන් තියුණු දෂ්ටනයන් දෙකක්.
හදවත වේගයෙන් ගැහෙමින්,
මම පහළ බැලුවෙමි…
මා සිතුවෙ ජෙප්පෙක් මා මරාදමන්න හදන බවයි
ඒ
ජූන් සහ ජේඩ්,
මගේ පූස් පැටවුන් සෙල්ලක්කාර ලෙස මගේ දෙකකුල් සපමින් සිටි
මා අවදි වුනේ
මා අසල වු කුඩා ජීවිතවල සුමුදු ලෝමවල , සහ
හුදෙක් සිහිනයක පමණක්වු අධිකරණ ජයග්රහණයේ ක්ෂීණ වන උණුසුමත් සමඟ.
මගේ සිතුවිලි 